Koken met Richard

Wanneer we iets willen leren, hebben we vaak de keuze uit twee vormen. Zo kan je bijvoorbeeld recept na recept leren koken, totdat je iedere dag iets lekkers op tafel kunt zetten. Je kunt ook de essentie van koken – smaken en combinaties – bestuderen en daarna pas met recepten aan de slag gaan. De eerste vorm geeft sneller resultaat, de tweede vorm biedt meer mogelijkheden en kan uiteindelijk zelfs tijd besparen. Hoeveel je met een vaardigheid denkt te gaan doen, bepaalt welke vorm meest passend is.

 

Bij sommige dingen in het leven is het bijna onvermijdelijk om niet eerst de essentie ervan te leren, zoals bijvoorbeeld bij fietsen. Zonder te kunnen balanceren, is er weinig aan. Misschien weet je nog wel hoe onmogelijk het ooit leek om door te krijgen, maar opeens landde het en kon je fietsen – iets wat je zelfs nog kan als je het een tijd niet hebt gedaan. Vast herkenbaar, maar waarom schrijf ik dit?

 

De rode draad door mijn leven is dat mensen me vooral opzoeken als ze ergens in vastlopen. Soms is dat een student die iets niet onder de knie krijgt, of een bedrijf met een project dat niet van de grond komt, maar zo nu en dan ook een vriend of vriendin met een persoonlijk probleem. In al die gevallen lukt het dan altijd wel aardig om ze op weg te helpen door alle informatie eens goed te structureren en ze te laten uitzoomen voor wat nieuwe perspectieven.

 

Toen ik uiteindelijk zelf een keer goed vastliep, werd me duidelijk dat – als het ging om duurame voldoening in het leven – geen van de recepten die ik kende echt smaakte. Niet in die woorden natuurlijk, maar die maken het nu eenmaal wat makkelijker om het mee over te brengen. Ik besloot me toe te leggen op het vinden van de essentie van voldoening voor ik weer een nieuw recept zou leren.

 

Had ik geweten dat ik er uiteindelijk vijf maanden full-time mee bezig zou zijn, dan was ik er misschien wel niet aan begonnen! De reden dat het zo lang duurde, is dat ik lange tijd miste wat al die boeken en cursussen in essentie van elkaar onderscheid, namelijk: de manier waarop al die (veelal dezelfde) methodes en oefeningen – recepten – leiden tot voldoening. Op het moment dat ik voorbij die blinde vlek kwam, ontstond er ironisch genoeg ook voldoening. Ik zal het verschil proberen uit te leggen.

 

Het komt er op neer dat voor de meeste schrijvers en leraren authenticiteit – je gevoel volgen – de sleutel is voor voldoening. De uitdaging is daarbij is dat we soms dingen voelen (emoties) die een reactie zijn op gedachtes. Het ene deel van de boeken biedt handvatten zoals meditatie, positief denken en ademoefeningen als middelen om controle te krijgen over de mate van denken, het soort gedachtes dat je hebt en de mate waarin je controle hebt over je reactie erop.

 

Het andere deel van de boeken biedt vaak dezelfde handvatten, maar om een heel andere reden, namelijk om ermee in te zien dat er een onterechte identificatie met je gedachten is. Het argument ervoor is dat op het moment van inzicht die identificatie wordt doorbroken, de illusie er dan niet meer is en daarmee ook de behoeftes (of problemen) vanuit dat illusoire gezichtspunt verdwijnen. De situaties zijn er nog wel, maar er is dan geen weerstand meer tegen, waardoor de omgang ermee ook soepeler wordt en de situaties minder uitdagend worden. Je vindt dit trouwens in al deze boeken als de centrale boodschap, en nog wel een paar meer, alleen is de kans groot dat je ze (zoals ik ook) eerst een tijd aanziet voor een receptenboek. Terwijl het een smaakcursus is.

Verschillende situaties geven verschillende uitdagingen, die vervolgens om verschillende recepten vragen, zoals een ademoefening of een elke willekeurige oefening die je ook kunt gebruiken voor een feelgood ervaring. Maar in de tweede categorie boeken is elke oefening bedoeld voor maar één ding: het steeds opnieuw doorbreken van de identificatie met gedachtes, totdat het niet meer opnieuw ontstaat. Ik ken veel mensen die minstens één van die boeken hebben gelezen, maar ken bijna niemand die deze essentie heeft opgemerkt. Dat is ook niet gek, want je kunt het eigenlijk alleen ervaren - je kunt het nooit echt begrijpen.

 

Sinds ik zelf tot die ervaring kwam, ben ik in allerlei situaties terechtgekomen waarin ik weer opnieuw moest uitvinden met welk recept ik de identificatie kon doorbreken. En nog vaak verlies ik mezelf weer voor even in de gewoonte om te zoeken naar een manier die mijn behoefte op dat moment bevredigd. En dat zou best nog een tijd zo kunnen blijven. Maar tegelijkertijd ontstaat er na iedere ronde meer vrijheid en is er ook een herkenning van het patroon van deze cyclus, zelfs op de meest lastige momenten. Dat verklaart misschien de voldoening erbij. :-)

 

Zo nu en dan klopt er weer iemand aan, een bekende van me of via via, die een oplossing zoekt voor één of ander probleem. Dan leg ik bovenstaande voor en als dat aanspreekt, gaan we een paar dagen gericht aan de slag om de essentie te vatten en dan zoomen we in op de uitdagingen die actuel zijn, of dat nou draait om een relatie, geld, geluk, gezondheid of een haperende golfswing. Als de essentie eenmaal duidelijk is, dan is overal wel een recept voor te vinden.

 

Er is geen vaste formule. Ik maak per persoon een voorstel voor een plek en een tijdsduur. Daarbij houd ik altijd rekening met iemand’s budget. De ene keer is het op een camping in het bos op de Veluwe, de andere keer in een villa met uitzicht over de Mediterrané. Als we maar rustig kunnen werken en je er oprecht vertrouwen in hebt. Dat haalt bij mij een creativiteit en enthousiasme naar boven die ik nergens anders bij heb ervaren. En het werkt.

 

Thuis kan je vervolgens elk van deze boeken gebruiken, want ze zeggen allemaal exact hetzelfde als wat hierboven staat. Dat kan je dan opeens wel herkennen. Of je komt af en toe weer bij me langs, dan geef ik je een duwtje in de richting om weer bij de essentie uit te komen en je recept voor de uitdaging van dat moment uit te vinden.

 

Hoe dan ook: eet smakelijk. :-)

Richard