lefthand3.jpg

| Het beoogde nut van de stellingen

Door bij de stellingen stil te staan, geef je jezelf de kans om een eventuele blinde vlek bij jezelf te ontdekken.

Op dit moment leef je vrijwel uitsluitend vanuit een conceptueel gezichtspunt. Een deel van de schrijvers over zelfontwikkeling beschouwt dat als de kern van alle problemen en tracht je met hun werk het vermogen te laten ontwikkelen om ook een non-conceptueel gezichtspunt in te nemen.

Toch worden ook die boeken onbedoeld gebruikt op een manier die het conceptueel denken versterkt, door het conceptuele gezichtspunt die de boodschap vervormt.

Het staat niet vast dat dit het type boeken (o.b.v. de werkelijke intentie ervan) het type is dat bij je past. Je kunt echter wel vaststellen of het waarschijnlijk voor je voelt. Hoe intuïtiever je het benadert, hoe meer je over jezelf kunt ontdekken. Intuïtie is namelijk in zekere zin non-conceptueel.

De stellingen helpen je hierbij. Vandaar dat je ze los ontvangt. Je kunt dan iedere keer opnieuw je gevoel erbij vaststellen.

 

Alle stellingen staan los van elkaar en zijn geen van allen in absolute zin juist of onjuist. Je kunt Stelling 4 en de volgende losse stellingen dus ook bekijken als je het boekje nog niet hebt gelezen.

Mijn advies is om de antwoorden ergens op te schrijven en ze achteraf allemaal nog een keer opnieuw te bekijken en dan de balans op te maken.

Als je er vragen over hebt, mag je me altijd een mailtje sturen.

Richard van der Linde - logo.png

| Stelling 4 – Het rubberen hand experiment

Deze stelling is geïnspireerd door een experiment dat ik zowel tegenkwam in het boek Waking Up van de Amerikaanse neurowetenschapper Sam Harris als in het werk van zijn Nederlandse collega Paul Smit.

Bij dit neurowetenschappelijk experiment wordt een arm van een deelnemer uit het zicht geplaatst en wordt er een rubberen hand met arm in het zicht van die deelnemer geplaatst.

 

Vervolgens worden de echte hand en de rubberen hand gelijktijdig gekieteld. Deelnemers blijken hierdoor de ervaring te kunnen hebben dat de rubberen hand van hen is.

 

Met modernere techniek kan dit inmiddels ook met hele lichamen worden gedaan.

 

Wat er in dit soort experimenten gebeurt, is dat de deelnemer zich identificeert met iets dat hij of zij niet is, terwijl alles verder normaal blijft functioneren. Dit wordt gezien als een indicator dat niet alles waar we mee identificeren ook daadwerkelijk is wie of wat we zijn.

 

De experimenten hebben betrekking op fysieke aspecten van wie we zijn, maar volgens sommige wetenschappers is het een indicator dat er ook een onterechte identificatie met onze gedachten kan zijn. De stem in ons hoofd zouden we onterecht beschouwen als het bewijs van een ik.

Bekijk eventueel het filmpje (van 3 minuten) waarin het experiment wordt uitgevoerd.

De stelling: dit experiment bewijst dat het mogelijk is dat ik niet de stem in mijn hoofd ben.

 

(Tip: probeer je antwoord niet af te laten hangen van het wel of niet kunnen bedenken wie/wat je dan wel bent als je niet die stem zou zijn.)